Recensie: Zaaien met Toekomst van Charles en Perrine Hervé-Gruyer

Titel: Zaaien met Toekomst

Auteurs: Charles en Perrine Hervé-Gruyer

Vertaling: Malika Cieremans

Uitgeverij: Jan Van Arkel (2019), 300 pagina’s

ISBN: 9789062240418

Deze recensie verscheen in Permacultuur Magazine nummer 19 en werd geschreven door Karin Hanus

Karin Hanus is interne communicatiemedewerker bij Oxfam-Wereldwinkels, gedreven door fair trade en regeneratieve (landbouw-)praktijken. Permacultuur werd een passie die ze botviert in haar zelf-ontworpen permacultuurtuin ’Soeka Walipini’ met verzonken serre.

Zaaien met Toekomst gaat over de liefde voor het tuinieren op kleine schaal met traditionele methoden en alle schoonheid die dat meebrengt. Charles noch Perrine hebben een achtergrond in het boerenleven: Charles was jaren een beroepszeiler en Perrine is een internationale juriste. Samen kiezen ze op een bepaald moment om te gaan boeren en om hun armetierige veld in het Normandische platteland te transformeren tot een eetbaar landschap.

Microlandbouw versus industriële landbouw 

Om tot dat eetbaar landschap te komen gingen ze lange tijd op zoek naar verschillende methoden, uit de permacultuur, uit wat ze lazen in boeken of waar ze elders kennis mee maakten. Ze legden de nadruk op handwerk omdat dat een pluspunt is in dingen doen die een machine niet makkelijk kan: het bodemleven intact laten terwijl je de planten liefdevol verzorgt bijvoorbeeld. Ze gingen op reis naar alle uithoeken van de wereld en brachten tijd door bij inheemse volkeren. Ze haalden inspiratie bij deze andere culturen, waar de nadruk ligt op respect voor het leven en behoud van de leefomgeving. Dat stond in schril contrast met de achteruitgang van ecosystemen in de westerse wereld door verwoestijning, verstedelijking, globalisering enzovoort. Ze ervaarden dat zowel bij microlandbouw als bij industriële landbouw de mens een grote rol speelt, alleen zijn de keuzes die daarin gemaakt worden totaal verschillend. Dat verschil in keuzes vonden ze ook terug bij de inheemse volkeren. Er wordt gedacht dat die achterop lopen op de evolutie van de westerse wereld, maar terwijl in het westen de keuze gaat naar bezit en voordelen op korte termijn, streven zij naar harmonie op lange termijn.

De Bec Hellouin-methode en hun experiment

Charles en Perrine slaagden erin om originele oplossingen uit verschillende culturen en tijdperken samen te smeden tot één nieuw systeem, dat ze de Bec Hellouin-methode doopten, naar de naam van hun boerderij. Dit experiment wekte de interesse van Europese agentschappen die voedselzekerheidsstrategieën plannen. L’INRA (l’Institut National de la Recherche Agronomique) bundelt landbouwkundige onderzoeksprogramma’s over hun methode. In een van deze studies, getiteld Biologische permacultuur-tuinbouw en economische performance, staat de vraag centraal of duizend vierkante meter met verschillende gewassen, geteeld volgens de Bec Hellouin-methode, een volledig inkomen kan genereren voor een tuinder. Deze onderzoeksvraag bracht ook veel internationaal bezoek naar Normandië: uit Japan, de Verenigde Staten, Brazilië en Afrika. Meer info is te vinden via fermedubec.com.

Permacultuur inspireert en geeft betekenis

Al deze interesse sterkte hen in de overtuiging dat microlandbouw een innovatieve oplossing kan zijn voor veel ecologische en maatschappelijke problemen. Wil deze planeet leefbaar blijven voor de mens, dan zullen meer mensen zich weer met het land moeten verbinden en voedsel produceren voor zichzelf en de gemeenschap. Grote inspiratiebronnen voor hen zijn daarin onder andere permacultuur, Eliot Coleman, stadslandbouw en, even later, ook Crawfords voedselbos.

Perrine en Charles vonden in hun zoektocht de betekenis van hun leven. Ze willen dit zoveel mogelijk delen en daarom schreven ze dit boek. Ze nemen je mee in hun wereld, in hun zoektocht, hun falen en successen. Ze combineren in het boek die zoektocht naar praktische oplossingen, met theoretische inzichten en belezenheid.

Het boek is een aanrader als je kleine en grote ecosystemen en het onderlinge verband ertussen wil leren kennen. En naarmate je het koppel beter leert kennen en je echt in het boek zit, sleept het verhaal je ook mee. Het is een boek over permacultuur en de voordelen zonder al te diep op de methoden of de aanpak in te gaan. Die methode en aanpak komen ruim aan bod in hun tweede publicatie: Vivre avec la terre, nog niet in het Nederlands beschikbaar.